Dodana: 1 kwiecień 2011 11:50

Zmodyfikowana: 1 kwiecień 2011 11:50

Julita Monika Charytoniuk: zarchiwizowanie i koncerty pieśni z obszarów nadnarwiańskich

Otrzymała roczne stypendium Marszałka Województwa Podlaskiego na rok 2010 w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony dóbr kultury na: Realizację projektu badawczego dotyczącego archiwizowania pieśni z obszarów nadnarwiańskich, praca nad zebranym materiałem ze stałą grupa warsztatową, koncerty pieśni nadnarwiańskich.


Wieś Kożyno - zbieranie materiałów

O projekcie
Pieśni ludowe, zabytki kultury muzycznej, są o wiele mniej trwałe niż pamiątki materialne, a gdy zanikną nie sposób ich odtworzyć, stąd potrzeba zarchiwizowania zanikającego folkloru. Wybór terenu, jaki Julita Charytoniuk objęła badaniami (wsie Soce i Kożyno), jest jej znany od najmłodszych lat. Tam się wychowała, tam mieszkają jej dziadkowie. Jest to pogranicze etniczne, którego mieszkańcy posługują się znaną jej gwarą. Grupa młodych ludzi, która pracowała nad zebranymi przez Julitę pieśniami jest zainteresowana poznaniem autentycznego, unikalnego folkloru Podlasia, swoistym „powrotem do korzeni” skłaniającym do refleksji nad współczesną kulturą. Projekt ten  pozwolił na rozpowszechnienie autentycznego i unikalnego folkloru w mediach, zapoznając z nim pasywnych odbiorców.

Zebrany materiał muzyczny został udokmentowany i spopularyzowany poprzez prowadzenie zajęć praktycznych dotyczących pieśni ze stałą grupą warsztatową. Koncerty pieśni nadnarwiańskich miały szerokie grono odbiorców.

Podczas trwania projektu Julita brała udział w specjalistycznych kursach z dziedziny etnomuzykologii i warsztatach pieśni tradycyjnych, które przygotowały ją do pracy badawczej i artystycznej. Odbyła kilkanaście wyjazdów terenowych w celu nagrywania pieśni we wsiach Soce i Kożyno. Zebrała prawie 100 pieśni, które analizowała pod kątem muzyki, tekstów i zwartych w nich symboli. Zdygitalizowane zbiory audio i baza tekstowa są dostępne w Białostockim Muzeum Wsi. Poznanych podczas badań utworów Julita uczyła grupę młodych osób. Zaprezentowali oni nadnarwiańskie pieśni na kilku festynach i festiwalach w regionie. Julita prowadzi także zajęcia muzyczne w Gminnej Pracowni Edukacji Kulturalnej w Ogrodniczkach, w oparciu o materiał muzyczny zebrany podczas badania wsi nadnarwiańskich. Julita zapewnia, iż zamierza pogłebiać badania etnomuzykoologiczne by poszerzyć zasięg badań o inne mikroregiony podlaskie.  

Julita Monika Charytoniuk
Pedagog kulturoznawca, instruktorka rękodzieła artystycznego, pracownica Białostockiego Muzeum Wsi, wykonawczyni pieśni tradycyjnych, autorka i koordynatorka projektów dotyczących kultury tradycyjnej.

Ukończyła pedagogikę kulturoznawczą na Uniwersytecie w Białymstoku; w 2004 roku obroniła pracę magisterską pod tytułem „Demonologia w tradycji ludowej współczesnego Podlasia”. Jest również absolwentką Małopolskiego Uniwersytetu Ludowego we Wzdowie (woj. podkarpackie) oraz Podyplomowych Studiów Etnomuzykologicznych na Uniwersytecie Warszawskim. Przez trzy lata pracowała jako specjalistka do spraw kultury w Gminnym Ośrodku Kultury w Czeremsze. Uczestniczyła w projekcie muzycznym Ethno-Lyrics, z którym wydała dwie płyty, można ją też usłyszeć na płycie pt. „Uśmiechnij się” folkowego zespołu Czeremszyna, w którym śpiewała przez kilka lat. Współzałożyła trio Sympatycznyj Wariant, wykonujące tradycyjne pieśni ukraińskie.

Obecnie organizuje i uczestniczy w warsztatach pieśni tradycyjnych oraz ekspedycjach badawczych na terenie Podlasia i Polesia Zachodniego. Prowadzi zajęcia praktyczne dotyczące pieśni  w Białymstoku i Ogrodniczkach, a wcześniej także m.in. w Białowieży i  Drohiczynie.

W 2010 Stypendystka Marszałka Województwa Podlaskiego; otrzymała grant na projekt dotyczący archiwizowania pieśni z obszarów nadnarwiańskich oraz pracy nad zebranym materiałem ze stałą grupa warsztatową.

Materiały od Stypendystki

***

PRZECZYTAJ TAKŻE:

Stypendystka Marszałka nagrodzona w ETNOFOTCE 2010

Zaproszenie na Wykład Julity Charytoniuk "Tradycja wokalna dwóch brzegów Narwi - pieśni ze wsi Soce i Kożyno" - 7 kwietnia 2011

facebook