Dodana: 13 maj 2019 15:56

Zmodyfikowana: 13 maj 2019 15:56

Nocne markowanie w Galerii Arsenał

Galeria Arsenał zaprasza do nocnego zwiedzania wystawy dla dzieci "Wszystko widzę jako sztukę" oraz udziału w akcji WYRZUT KAMIENIA animowanej przez CentrumCentrum

Ilustracja do artykułu _MG_7376.jpg

„Wszystko widzę jako sztukę”

Sobota, 18.05., godz. 18-22 (zwiedzający wpuszczani grupami przez obsługę Galerii Arsenał)

Galeria Arsenał, ul. A. Mickiewicza 2, Białystok

UWAGA! 18 maja wystawa otwarta od godz. 12.00

Wstęp wolny! 

 

CentrumCentrum zaprasza na akcję WYRZUT KAMIENIA

16.05.2019, czwartek, godz. 16

17.05.2019, piątek, godz. 16–18

18.05.2019, sobota, Noc Muzeów, od godz. 18 do zmierzchu (każdy, kto nie uczestniczył w warsztatach w poprzednich dniach, też się odnajdzie)

miejsce zbiórek: dziedziniec Galerii Arsenał, ul. A. Mickiewicza 2, Białystok

Wstęp wolny. Zapraszamy wszystkich!

*** 

Wszystko widzę jako sztukę. Wystawa dla dzieci

Czy sztuka współczesna może zachwycić dziecko? Czy sztuką i w sztukę można się bawić? Chociaż sztuka współczesna może wydawać się onieśmielająca i za trudna, by pokazywać ją najmłodszym, jesteśmy pewni, że właśnie ci odbiorcy przyjmą ją bez zahamowań – przecież „Każde dziecko jest artystą. Jedyny problem to pozostać artystą, kiedy się już dorośnie”, jak twierdził Pablo Picasso.

 

„Wszystko widzę jako sztukę” to słowa Julity Wójcik, autorki słynnej Tęczy z placu Zbawiciela w Warszawie. Na wystawie próbujemy pokazać właśnie tę powszechność sztuki i jej różnorodność. Dzieci przekonają się, że mogą robić w galerii rozmaite rzeczy: obierać ziemniaki jak Julita Wójcik, wyszywać makatki jak Monika Drożyńska, śledzić wielkiego pająka jak Bogna Burska, rzucać kostkami do gry jak Ryszard Winiarski, karmić żubry w przebraniu białego niedźwiedzia jak Cezary Bodzianowski, czy też – wzorem Moniki Sosnowskiej – budować przedziwną przestrzeń jak z powieści Alicja w Krainie Czarów.

Dzieła z kanonu polskiej sztuki współczesnej – choć nie zostały stworzone z myślą o dziecięcym odbiorcy – zostały dobrane tak, aby działały na wyobraźnię i odwoływały się do przeżyć znanych każdemu dziecku. Ich forma czy też historie ich powstania powinny zainteresować zwiedzających w każdym wieku. Wystawie towarzyszy specjalnie przygotowany zeszyt z zadaniami oraz książka w przystępny sposób opowiadająca o twórczości prezentowanych artystów. Mamy nadzieję, że taki sposób przedstawienia oswoi dzieci ze sztuką współczesną i pozwoli zapamiętać najważniejsze zjawiska w sztuce polskiej.

Traktujemy najmłodszych widzów poważnie – nie tłumaczymy, nie podpowiadamy, nie narzucamy, jak dzieła sztuki należy rozumieć, za to zachęcamy do myślenia i wyrażania własnych opinii. Opisy prac opowiadają o pomysłach artysty, nie tłumacząc, co miał na myśli ani jak należy interpretować jego dzieła. Poprzez zabawę, warsztaty i spotkania z twórcami chcemy przybliżyć dzieciom i ich opiekunom świat sztuki współczesnej.

Uwzględniając potrzeby młodych widzów, którzy najpełniej poznają świat nie tylko przez obserwację, ale też poprzez działanie, uzupełniliśmy wystawę o strefę freestylowo-twórczą – artystyczny plac zabaw z zadaniami nawiązującymi do prezentowanych dzieł.

Ewa Solarz

Pierwsza edycja wystawy odbyła się w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w dniach 10.03 – 03.06.2018 r.

***

Galeria Arsenał oraz CentrumCentrum zaprasza na akcję WYRZUT KAMIENIA

16.05.2019, czwartek, godz. 16
17.05.2019, piątek, godz. 16–18
18.05.2019, sobota, Noc Muzeów, od godz. 18 do zmierzchu (każdy, kto nie uczestniczył w warsztatach w poprzednich dniach, też się odnajdzie)
miejsce zbiórek: dziedziniec Galerii Arsenał, ul. A. Mickiewicza 2, Białystok

Wstęp wolny. Zapraszamy wszystkich!

Jeśli chcesz zarezerwować miejsce, napisz proszę do Justyny Zieniuk: j.zieniuk@galeria-arsenal.pl 
 
W obliczu ocieplania się klimatu – apokaliptycznej wizji przyszłości, jaką kreślą przed nami klimatolodzy – wielu filozofów, artystów, polityków próbuje zająć stanowisko, zaproponować jakiś plan, znaleźć sposób na życie w zmieniającej rzeczywistości. Większość jest zgodna: nowoczesność się skończyła. Musimy teraz wyhamować galopujący „postęp”. Powinniśmy poddać refleksji naszą relację z glebą, atmosferą, oceanami, ptakami, państwami i innymi współistniejącymi aktorami naszej rzeczywistości.
 
Jak proponuje Bruno Latour w swojej najnowszej książce „Facing Gaia: Eight Lectures on the New Climatic Regime” (W obliczu Gai. Osiem wykładów na temat nowego reżimu klimatycznego), musimy zrewidować nasz stosunek do idealnych sił – Natury, Religii, Państwa czy „Niewidzialnej ręki rynku”, które wierzymy, że niezależnie od nas kontrolują świat.
 
Trzeba włączyć w obszar dialogu i sporu te grupy interesu, które albo nie mogły do tej pory uczestniczyć w międzynarodowych negocjacjach, albo uczestniczyły w nich nieoficjalnie: „Lasy tropikalne”, „Rdzennych mieszkańców", „Atmosferę”, „Międzynarodowe koncerny”, „Pracowników kopalni w Kongo”, „Lodowce”, „Dwutlenek węgla” itd.
 
Nie możemy upraszczać rzeczywistości. Należy również odrzucić modernistyczną obsesję dominacji naszego gatunku nad innymi. Gdy nie możemy już uznać tylko swojej racji, odnosząc się do nienaruszalnego, wyższego porządku, kiedy musimy wsłuchać się w inne głosy, nieodzowny staje się powrót do uprawiania polityki jako formy negocjacji. Poprzez relacje z innymi podmiotami, określenie naszych sojuszników i wrogów możemy ustanowić nowe formy społeczne.

***
Uczestnicy warsztatów WYRZUT KAMIENIA zostaną podzieleni na grupy. Każdy kolektyw będzie musiał określić swoją „prawdę”, odpowiadając na następujące pytania: jaki autorytet nas połączył?; jakie ograniczenia wyznaczamy swoim ludziom?; jakie terytorium zamieszkujemy?; w jakiej epoce żyjemy?; według jakiej zasady organizacyjnej dystrybuujemy w naszej grupie przedstawicielstwo? Suma relacji i wspólnych interesów, gęstość zawiązanych sojuszy określą esencję każdego kolektywu i jego siłę w walce z innymi. Następnie różnorodne formy sił zespalających kolektywy zostaną poddane próbie w konfrontacji przeprowadzonej w plenerze.
 
Zrewidujemy również nasz stosunek do planety, stwarzając jej redefinicję. Sposób, w jaki ją pojmiemy, nie będzie zredukowany do wizji, w której jeden z porządków – Bóg, Państwo, Glob, Ekosystem, Natura – organizuje rzeczywistość. Będzie ona raczej jawiła się jak w krysztale: rozszczepiona i wielowarstwowa.
 
W tej wielostronnej i złożonej relacji ze światem kolektywy rozpoznają jednocześnie własne ograniczenia i swoją siłę, pozostawiając miejsce-terytorium dla innych ludzi i nieludzi.
 
***
CZWARTEK, 16 maja:
A. Prezentacja realizacji artystycznych i koncepcji filozoficznych, które są zaczynem do realizacji warsztatu: Robert Smithson „A Tour of Monuments of Passaic, New Jersey”, Guy Debord – dryf jako strategia doświadczania przestrzeni miejskiej, Noah Purifoy „Outdoor Desert Art Museum” oraz „66 Signs of Neon”, KwieKulik i studenci Oskara Hansena „Gra na Wzgórzu Morela”, Bruno Latour „Facing Gaia”, CentrumCentrum & Munandi Art Studio „Power of Recycling”.
 
B. Podział na grupy. Nadanie nazw grupom i stworzenie ich flag.
Członkowie każdej grupy muszą zdefiniować swój kolektyw, poprzez określenie:
- jaki jest autorytet, który wierzą że ich połączył;
- jakie ograniczenia wyznaczają swoim ludziom;
- jakie terytorium myślą, że zamieszkują;
- w jakiej epoce są przekonani, że żyją;
- jaka zasada organizacyjna dystrybuuje w ich grupie przedstawicielstwo.
 
PIĄTEK, 17 maja:
Intuicyjny dryf/spacer po mieście w poszukiwaniu przedmiotów, które staną się totemami poszczególnych kolektywów.
 
SOBOTA, 18 maja (Noc Muzeów):
Zebrane przedmioty, wykonane flagi oraz dodatkowe elementy (sznurki, taśmy, patyki, kamienie) wykorzystane zostaną przez kolektywy do przeprowadzenia wizualnej konfrontacji/komunikacji na tyłach Pałacu Branickich w tzw. ogrodzie francuskim. Pierwsza grupa umiejscawia na terenie ogrodu swoje totemy i flagi, przekazując w ten sposób ustalony wcześniej w obrębie grupy komunikat. Następnie pozostałe grupy odpowiadają na komunikat pierwszego kolektywu, tworząc na terenie ogrodu własne konfiguracje totemów i flag. Gra toczy się przez czas nieokreślony.

***
CentrumCentrum znajduje się w Szczecinie. Działalność badawcza i wystawiennicza tej instytucji skupiona jest na wzajemnych relacjach peryferyjnych i centralnych części świata w kontekście ich zależności ekonomicznej i kulturalnej.
 
CentrumCentrum wplata wątki z przeszłości w teraźniejszą siatkę zależności; aktywuje również nie-ludzkich bohaterów: niezauważone przedmioty, pominięte zdarzenia – dążąc do wzmocnienia ich uczestnictwa we współczesnej narracji. CentrumCentrum wydaje publikacje, tworzy kolekcję przedmiotów i sytuacji, inicjuje dyskusje i prowadzi warsztaty, dba o glebę, sadzi rośliny i zbiera owoce.
 
CentrumCentrum znalazło alternatywną formę finansowania swojej działalności – Kapitał CentrumCentrum, składający się z 66 sztabek złota wykonanych z kartonu pomalowanego złotym sprayem. W celu nadania wartości temu sztucznemu kruszcowi sztabki zostały wystawione w uznanych instytucjach: Neues Museum i Bode Museum w Berlinie. Każda pracująca na rzecz CentrumCentrum osoba wynagradzana jest jedną sztabką złota.
 
Efekty pracy CentrumCentrum prezentowane były m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Akademie der Kunste der Welt w Kolonii, Bunkrze Sztuki w Krakowie czy w Muzeum Narodowym w Warszawie. Założycielami CentrumCentrum są Łukasz Jastrubczak i Małgorzata Mazur.
 
http://centrumcentrum.org

 

 

mat.org.
fot. Maciej Zaniewski

facebook