Dodana: 14 luty 2018 11:36

Zmodyfikowana: 14 luty 2018 11:36

"Cyganeria" w spektakularnej obsadzie i scenografii w OiFP - powrót najpiękniejszej z oper!

Na scenę Opery i Filharmonii Podlaskiej powraca „Cyganeria” Giacoma Pucciniego w reżyserii Marii Sartovej, jedno z najpiękniejszych dzieł w historii muzyki operowej. W spektakularnej obsadzie i oprawie scenograficznej gościć będzie na deskach podlaskiej opery w lutym (17, 18, 24, 25) i w marcu (3, 4, 9, 10, 11, 17, 18).

Ilustracja do artykułu 05_opera_170321.jpg

 Niewiele jest dzieł, które magnetyzują publiczność z taką siłą, jak „Cyganeria” Giacoma Pucciniego  mówi Damian Tanajewski, dyrektor Opery i Filharmonii Podlaskiej. –  Jedna z najczęściej granych oper na świecie od samego początku budziła żywe emocje, wywołując na twarzach widzów łzy wzruszenia. Sam Puccini, gdy zagrał na fortepianie ostatnie akordy śmierci Mimi, był tak głęboko poruszony, jakby stracił najbliższą mu istotę. Na tym właśnie polega fenomen „Cyganerii” – w muzyce kompozytor przekazał prawdę uczuć, która niezależnie od czasów i zmieniających się realiów świata, identyfikuje słuchacza z bohaterami dzieła. W realizacji Opery i Filharmonii Podlaskiej akcja „Cyganerii” zostanie przeniesiona w lata 30. XX wieku. Jest to okres największego rozkwitu sztuki współczesnej. Spektakl, zrealizowany przez Marię Sartovą, pod kierownictwem muzycznym Pawła Kotli, pomimo przesunięcia akcji, pozostaje wierny librettu, które odtwarza ponadczasowe psychologiczne reakcje ludzkie w obliczu miłości i śmierci. Bezpośrednią inspiracją dla scenografii, autorstwa Mariusza Napierały, stała się artystyczna pracownia La Ruche, gdzie tworzyli swoje dzieła najwybitniejsi malarze XX wieku. Na szczególną uwagę zasługują również zaproszeni do współpracy wykonawcy – to wielkie osobowości polskiej sceny operowej, soliści prezentujący najwyższy kunszt sztuki wokalnej.

Przenieśmy się więc w świat paryskiej bohemy z początku XX wieku do skromnej mansardy na poddaszu w Dzielnicy Łacińskiej nieopodal gwarnej kawiarni Momus. Podziwiajmy młodość, namiętność, wielką miłość i doskonałą muzykę Pucciniego.

 

Doskonałe libretto opery na podstawie „Scen z życia cyganerii” Henri Murgera stworzył zgrany duet Luigi Illica i Giuseppe Giacosa. Pierwszy odpowiedzialny był za dramatyczną dynamikę, drugi nadał całości poetycki sznyt. Praca nad tekstem i muzyką trwała aż do premiery, a nawet dłużej, bo poprawek żądał kompozytor także później! Osiągnął dzięki temu efekt, który wielu bez wahania uznaje za jego życiowe arcydzieło, zaliczając operę do ścisłego kanonu najwybitniejszych dzieł operowych w historii. Wyjątkowa fabuła „Cyganerii”, podobnie jak u Murgera, została przedstawiona w postaci kilku kadrów, będących zarazem samodzielnymi kompozycyjnie scenami o wyraźnym środku ciężkości. Wzruszająca Mimi i romantyczny Rodolfo oraz nieprzewidywalna Musetta i zabawny Marcello to dwie pary, których historie stanowią dwie osie kompozycyjne dzieła. Losy bohaterów rozgrywają się na scenie Paryża pierwszej połowy XIX wieku m.in. w malowniczej, artystycznej Dzielnicy Łacińskiej.

W realizacji Opery i Filharmonii Podlaskiej miejsce akcji zostanie przeniesione w latach 30. XX wieku – to ostatnie, barwne, brzmiące bluesem, jazzem i swingiem chwile dwudziestolecia międzywojennego, gdy rozkwitało kino nieme i satyra kabaretowa.

Historia artystów, należących do bohemy paryskiej wzrusza i oddziałuje na widzów do dziś. Świeżość, młodość, namiętność, wielka miłość, pełna tak radości, jak i cierpienia, wszystko to z niezrównaną muzyką Pucciniego na scenie Opery i Filharmonii Podlaskiej

 

– Cyganeria, to sposób beztroskiego życia w biedzie, z dnia na dzień, w poszukiwaniu artystycznych ideałów – mówi Maria Sartova. – W XXI wieku  mieszczańska bohema pojawiła się w zdeformowanej formie, wśród młodych, majętnych ludzi, żyjących bez problemów finansowych. We Francji nazywają ich Bobo. Niemniej istnieją jeszcze i dzisiaj młodzi artyści, potomkowie prawdziwej bohemy, dla których życie bez ich sztuki nie miałoby żadnego sensu. Hasło Murgera „La jeunesse n’a qu’un temps” (Młodość ma tylko jedną chwilę) jest zawsze aktualne. Cyganeria Pucciniego ma zupełnie nową formę, tak w libretcie, jak i w muzyce. Narracja przybiera formę wysublimowanej mozaiki recitatiwów, czyli fragmentów mówionych. Całość dzieli się na dwie części : pierwszą – komiczną i błyskotliwą, drugą – liryczną, prawie patetyczną. Libretto „Cyganerii” jest uniwersalne: marzenia młodych artystów, dążenie do wolności, miłości, choroba, śmierć są stałym i zawsze aktualnym scenariuszem, również w dzisiejszej rzeczywistości. Przybliżenie czasowe tematu (lata 30-ste XX wieku) pozwoli na odpatetycznienie akcji, nie tracąc nic z emocjonalności dzieła. Mekką artystów-emigrantów w Paryżu lat 30. XX stał się „La Ruche”, budynek powystawowy, w którym tętniło życie artystyczne nieformalnej grupy, zwanej École de Paris. „La Ruche”, czyli po polsku „pszczeli ul”, był miejscem niezwykle ciekawym, w którym pracowali między innymi Chagall, Sutin, czy Zadkin. Tam właśnie, bez światła, ogrzewania, pracowali artyści dzieląc się każdym zarobionym groszem. Mój wybór związany z tym miejscem był dla mnie czymś naturalnie oczywistym. Paryż jest przesiąknięty historią, szczególnie historią Sztuki.

 

O wyjątkowości podlaskiej inscenizacji stanowi obsada: Andrzej Lampert i  Rafał Bartmiński – Rodolfo, Iwona Sobotka i Marcelina Beucher – Mimì, Szymon Komasa i Tomasz Rak – Marcello, Ewa Vesin i Ewa Majcherczyk – Musetta, Wojtek Gierlach i Remigiusz Łukomski – Colline, Patryk Rymanowski i Arkadiusz Anyszka – Schaunard, Paweł Cichoński i Wojciech Ziółkowski – Parpignol, Piotr Nowacki i Bogdan Kordy – Alcindoro, Grzegorz Szostak i Krzysztof Szyfman – Benoît, Bartłomiej Łochnicki, Bogdan Kordy, Krzysztof Szyfman, Dominik Kujawa  – Celnik, Bartłomiej Łochnicki i Bogdan Kordy – Sierżant.

Klimatyczną, nastrojową scenografię przygotował Mariusz Napierała, choreografię - Jarosław Staniek, kostiumy – Agata Uchman. Chór OiFP przygotowała Violetta Bielecka, Chór Dziecięcy – Ewa Rafałko. Solistów, Chóry i Orkiestrę Opery i Filharmonii Podlaskiej poprowadzi Maestro Grzegorz Berniak.  

 

 

CYGANERIA

LA BOHÉME

GIACOMO PUCCINI

 

OPERA W CZTERECH AKTACH


Libretto Luigi Illica i Giuseppe Giacosa
na podstawie „Scen z życia cyganerii” Henri Murgera

Prapremiera: 01/02/1896, Teatro Regio, Turyn
Premiera polska: 1898, Warszawa


Premiera inscenizacji w Operze i Filharmonii Podlaskiej: 24.03.2017

 

Kierownictwo muzyczne Paweł Kotla
Reżyseria Maria Sartova
Scenografia Mariusz Napierała
Kostiumy Agata Uchman
Choreografia Jarosław Staniek
Reżyseria świateł Maciej Igielski
Kierownik chóru Violetta Bielecka
Kierownik chóru dziecięcego Ewa Barbara Rafałko
Współpraca muzyczna / II dyrygent Grzegorz Berniak

Współpraca choreograficzna Katarzyna Zielonka

Asystent reżysera Justyna Schabowska

Pianista-korepetytor / Opieka wokalna Tetyana Dranchuk
Producent Damian Tanajewski oraz Opera i Filharmonia Podlaska

Przekład polski libretta Maria Sartova
Autor plakatu Tomasz Bogusławski


Spektakl wykonywany jest w języku włoskim z polskimi napisami
Czas trwania 3 godz., w tym 2 przerwy po 25 min

 

Obsada

 

Rodolfo

Rafał Bartmiński | Andrzej Lampert

 

Mimì

Iwona Sobotka | Marcelina Beucher

 

Marcello

Szymon Komasa | Tomasz Rak

 

Musetta

Ewa Vesin | Ewa Majcherczyk

 

Colline

Remigiusz Łukomski | Wojtek Gierlach

 

Schaunard

Arkadiusz Anyszka | Patryk Rymanowski

 

Parpignol

Paweł Cichoński | Wojciech Ziółkowski

 

Alcindoro

Piotr Nowacki | Bogdan Kordy

 

Benoît

Grzegorz Szostak | Krzysztof Szyfman

 

Celnik

Bartłomiej Łochnicki | Bogdan Kordy | Krzysztof Szyfman | Dominik Kujawa

 

Sierżant

Bartłomiej Łochnicki | Bogdan Kordy

Chór i Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej
Chór Dziecięcy Opery i Filharmonii Podlaskiej

 

Maria Sartova ukończyła Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie, była jedną z ostatnich uczennic prof. A. Sari. Kontynuowała studia wokalne w Paryżu, Mediolanie i w Aachen. Po debiucie w Operze Wrocławskiej i w Teatrze Wielkim w Warszawie, karierę wokalną związała ze scenami europejskimi, śpiewając główne partie we Francji, Niemczech, Szwajcarii, Włoszech, Izraelu i Stanach Zjednoczonych. Dla Radia France dokonała licznych nagrań muzyki kameralnej i operowej z towarzyszeniem Orchestre National i Orchestre Philharmonique. Spotkanie i współpraca z B. Horowiczem, uczniem L. Schillera, wybitnym reżyserem operowym, stała się początkiem zmian w jej życiu artystycznym. Od 2002 r. współpracuje jako reżyser z teatrami operowymi, realizując m.in. spektakle: „Poławiacze pereł” G. Bizeta i „Normę” V. Belliniego w Teatrze Wielkim im. S. Moniuszki w Poznaniu (2002), „Bal maskowy” G. Verdiego w Operze na Zamku w Szczecinie (nominacja do Złotej Maski, 2002), „42 ulica” H. Warrena w Gliwickim Teatrze Muzycznym (2005, Złota Maska za najlepszy spektakl teatralny roku), „Wolny strzelec” C.M. von Webera w Teatrze Wielkim w Poznaniu (2006), „Ragtime” S. Flaherty’ego w Gliwickim Teatrze Muzycznym (2007, wyróżnienie za pracę zespołową i inscenizację podczas II Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Muzycznych w Gdyni), „Sceny z życia cyganerii” – spektakl muzyczny w Audytorium w Créteil (2011), „Siedem grzechów głównych” K. Weilla w Audytorium w Créteil (2013), „Hello, Dolly!” J. Hermana w Teatrze Muzycznym w Poznaniu (2014), „Don Giovanni” W.A. Mozarta w Teatrze Wielkim w Łodzi (2016) czy „Złote runo” A. Tansmana w Teatrze Wielkim w Łodzi (prawykonanie światowe, 2016).

źródło: rzecznik OiFP
Fot. M. Heller

facebook